Wielu Polaków mieszka w Norwegii nie od roku czy dwóch, ale od dziesięciu, piętnastu, a czasem dwudziestu lat. Tutaj pracujemy, wychowujemy dzieci, kupujemy mieszkania, płacimy podatki i planujemy przyszłość.
Według danych SSB na 1 stycznia 2026 roku w Norwegii mieszkało 111 740 imigrantów z Polski. Polacy pozostają największą grupą imigrantów według kraju pochodzenia.
Nic dziwnego, że coraz częściej pojawia się pytanie:
Czy po tylu latach warto zostać obywatelem Norwegii?
A zaraz potem drugie:
Czy muszę wtedy zrezygnować z polskiego obywatelstwa?
Nie musisz.
Od 1 stycznia 2020 roku Norwegia pozwala posiadać jedno lub kilka innych obywatelstw obok norweskiego. Polak może więc zostać obywatelem Norwegii i zachować polskie obywatelstwo.
Ale samo mieszkanie w Norwegii przez wiele lat nie oznacza jeszcze automatycznie, że spełniasz wszystkie warunki.
W tym poradniku przechodzimy przez całość spokojnie i po kolei.
Co daje obywatelstwo.
Komu rzeczywiście może się przydać.
Ile lat trzeba mieszkać w Norwegii.
Jak liczą się wyjazdy do Polski.
Jakie egzaminy trzeba zdać.
Co z dziećmi.
Co z karalnością.
I wreszcie, jak złożyć wniosek, żeby nie zrobić tego za wcześnie.
Czy Polak może mieć jednocześnie polskie i norweskie obywatelstwo?
Tak.
To najprostsza odpowiedź.
Norwegia dopuściła wielokrotne obywatelstwo 1 stycznia 2020 roku. Jeżeli zostaniesz obywatelem Norwegii, nie musisz informować UDI, że chcesz zachować obywatelstwo polskie. Nie istnieje też osobny wniosek o podwójne obywatelstwo.
Jeżeli chcesz sprawdzić aktualne zasady bezpośrednio w norweskim urzędzie, znajdziesz je tutaj:
Polskie przepisy także pozwalają obywatelowi Polski posiadać jednocześnie inne obywatelstwo.
Jest jednak ważna rzecz, o której warto pamiętać.
Jeżeli masz polskie i norweskie obywatelstwo, wobec polskich władz nadal jesteś traktowany jak obywatel polski. Norweski paszport nie powoduje, że w Polsce przestają Cię obowiązywać prawa i obowiązki obywatela Polski.
Czy warto ubiegać się o norweskie obywatelstwo?
Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich.
Jeżeli przyjechałeś do Norwegii na kilka lat, nadal traktujesz pobyt jako tymczasowy i planujesz powrót do Polski, obywatelstwo może nie być dla Ciebie szczególnie ważne.
Jeżeli natomiast Norwegia stała się Twoim domem, sytuacja wygląda inaczej.
Masz tu rodzinę.
Dzieci chodzą tu do szkoły.
Masz dom albo mieszkanie.
Pracujesz tutaj od wielu lat.
Planujesz tu emeryturę.
Wtedy obywatelstwo może być naturalnym kolejnym krokiem.
Ale warto wiedzieć, co ono naprawdę daje, a czego nie daje.
Obywatelstwo daje prawo głosu w wyborach do Stortingu
To jedna z najważniejszych różnic pomiędzy prawem pobytu a obywatelstwem.
Obywatel Polski mieszkający w Norwegii może po spełnieniu odpowiednich warunków głosować w wyborach lokalnych.
Do głosowania w wyborach parlamentarnych do Stortingu potrzebne jest jednak obywatelstwo norweskie.
Dla kogoś, kto mieszka tutaj kilkanaście lat, ma to bardzo konkretny wymiar.
Decyzje Stortingu dotyczą Twoich podatków, pracy, szkoły dzieci, ochrony zdrowia, emerytury i funkcjonowania kraju, w którym żyjesz.
Po uzyskaniu obywatelstwa możesz również wpływać na to, kto te decyzje podejmuje.
Więcej o prawach wyborczych sprawdzisz tutaj:
Valg.no: informacje dla wyborców
Dostajesz prawo do norweskiego paszportu
Po otrzymaniu obywatelstwa możesz wystąpić o norweski paszport.
Dla Polaka nie oznacza to rewolucji w podróżowaniu, bo polski paszport i obywatelstwo Unii Europejskiej już dają bardzo szerokie możliwości.
Nie warto więc przedstawiać norweskiego paszportu jako magicznego dokumentu otwierającego świat.
Ma jednak znaczenie jako dokument państwa, którego jesteś pełnoprawnym obywatelem.
Obywatelstwo to coś więcej niż prawo pobytu
Jako obywatel Polski należysz do EOG i już masz bardzo silne prawa w Norwegii.
Po pięciu latach legalnego pobytu możesz również spełnić warunki do varig oppholdsrett, czyli trwałego prawa pobytu. Daje ono prawo do mieszkania i pracy w Norwegii bez ograniczenia czasowego.
Sprawdź zasady tutaj:
UDI: varig oppholdsrett dla obywateli UE i EOG
Obywatelstwo idzie jednak dalej.
Nie jesteś już obywatelem innego państwa posiadającym prawo pobytu w Norwegii.
Stajesz się obywatelem Norwegii.
Dla jednych będzie to głównie kwestia prawna.
Dla innych także symboliczne potwierdzenie:
To jest mój kraj i tutaj jest moje życie.
Czy z norweskim obywatelstwem NAV daje więcej?
Nie.
To jeden z mitów, które warto od razu wyjaśnić.
Norweskie obywatelstwo nie daje automatycznie wyższej emerytury, lepszego sykepenger, wyższego barnetrygd ani lepszego dostępu do lekarza.
Większość praw socjalnych zależy od innych rzeczy.
Od członkostwa w folketrygden.
Od okresu pracy.
Od dochodu.
Od miejsca zamieszkania.
Od historii ubezpieczenia.
Od konkretnego rodzaju świadczenia.
Nie od tego, czy masz polski czy norweski paszport.
Jeżeli więc jedynym powodem składania wniosku miałoby być przekonanie, że „Norweg dostaje więcej z NAV”, to nie jest dobry powód.
Czy obywatelstwo otwiera dodatkowe możliwości zawodowe?
Czasami tak.
Istnieją stanowiska, zwłaszcza związane z bezpieczeństwem państwa, służbami albo określonym poziomem dostępu do informacji, przy których obywatelstwo może mieć znaczenie.
Nie oznacza to jednak, że po otrzymaniu paszportu automatycznie otwierają się wszystkie stanowiska w policji, wojsku czy administracji.
Każde stanowisko ma własne wymagania.
W niektórych przypadkach ważniejsza może być sikkerhetsklarering niż samo obywatelstwo.
Dla zwykłej pracy norweskie obywatelstwo Polakowi nie jest natomiast potrzebne.
Jako obywatel EOG masz już prawo pracować w Norwegii przy spełnieniu warunków prawa pobytu.
Ile lat trzeba mieszkać w Norwegii, żeby dostać obywatelstwo?
Tutaj pojawia się najwięcej starych informacji.
Przez lata w polskich artykułach powtarzano zasadę:
7 lat w ciągu ostatnich 10 lat.
Dla większości dorosłych Polaków nie jest to już aktualna główna reguła.
Obecnie obywatel UE lub EOG korzystający z registreringsordningen musi co do zasady mieć łącznie 8 lat pobytu w Norwegii w ciągu ostatnich 11 lat. W tym okresie trzeba posiadać oppholdsrett albo odpowiednie prawo pobytu.
Aktualne wymagania dla Polaka najlepiej zawsze sprawdzić bezpośrednio tutaj:
UDI: obywatelstwo dla obywateli UE i EOG
I tutaj dochodzimy do bardzo ważnej rzeczy.
Nie liczy się tylko data, kiedy pierwszy raz przyjechałeś do Norwegii.
Liczy się okres, w którym rzeczywiście miałeś prawo pobytu.
Co oznacza oppholdsrett?
Dla obywatela Polski oppholdsrett może wynikać między innymi z tego, że:
pracowałeś w Norwegii
prowadziłeś działalność gospodarczą
studiowałeś i spełniałeś odpowiednie warunki
byłeś członkiem rodziny obywatela EOG posiadającego prawo pobytu.
Jeżeli nie byłeś kiedyś prawidłowo zarejestrowany, nie musi to automatycznie oznaczać utraty całego okresu.
UDI dopuszcza możliwość wykazania prawa pobytu dokumentami.
Mogą to być na przykład umowy o pracę, lønnsslipp albo dokumenty ze szkoły lub uczelni.
To bardzo ważne dla Polaków, którzy przyjechali tutaj wiele lat temu i nie mają idealnej dokumentacji z pierwszego okresu pobytu.
Niektórzy mogą ubiegać się już po 6 latach
I to jest punkt, którego wiele osób nie zna.
Jeżeli masz odpowiednio wysoki dochód, obowiązuje krótszy wymóg.
Zamiast 8 lat w ciągu 11 lat możesz potrzebować 6 lat pobytu w ciągu ostatnich 10 lat.
UDI określa to jako tilstrekkelig inntekt.
Dochód musi odpowiadać co najmniej trzykrotności średniej wartości grunnbeløpet dla roku, którego dotyczy ostatnie wykorzystywane rozliczenie podatkowe. UDI sprawdza dane ze skatteoppgjør.
Dlatego praktyczna rada jest prosta.
Jeżeli mieszkasz w Norwegii sześć albo siedem lat i myślisz:
Jeszcze za wcześnie.
Najpierw sprawdź zasady dotyczące tilstrekkelig inntekt.
Może się okazać, że wcale nie musisz czekać do ósmego roku.
UDI: krótszy okres pobytu przy odpowiednim dochodzie
Masz norweskiego małżonka? Zasady mogą być inne
Osoby będące małżonkiem, partnerem albo w określonych przypadkach samboerem obywatela Norwegii mogą mieć inny sposób liczenia okresu.
Można łączyć czas pobytu z czasem małżeństwa lub wspólnego życia, ale nadal trzeba spełnić minimalny wymóg pobytu w Norwegii.
UDI podaje między innymi przykład, w którym potrzeba co najmniej 5 lat pobytu w ciągu ostatnich 10 lat, a suma okresu pobytu i związku z obywatelem Norwegii musi wynosić co najmniej 7 lat.
Nie działa więc proste:
Jestem pięć lat po ślubie, więc obywatelstwo mi się należy.
Trzeba sprawdzić jednocześnie kilka warunków.
Wyjazdy do Polski mogą zmienić obliczenie
To jeden z najczęściej pomijanych tematów.
Możesz mówić:
Mieszkam w Norwegii osiem lat.
Ale jeżeli w tym czasie przez długie okresy przebywałeś w Polsce albo innym kraju, UDI może policzyć Twój okres inaczej.
Jeżeli w danym roku kalendarzowym spędziłeś poza Norwegią maksymalnie dwa miesiące, pobyt za granicą zasadniczo nie zmniejsza okresu zaliczanego do obywatelstwa.
Jeżeli jednak wyjazdy przekroczyły dwa miesiące w roku, odliczony może zostać cały okres pobytu za granicą, a nie tylko część ponad dwa miesiące.
Przykład.
Byłeś w Polsce 50 dni.
To zasadniczo nie zmienia obliczenia.
Byłeś 90 dni.
Wtedy nie zakładaj, że UDI odejmie tylko około 30 dni ponad limit.
Może zostać odliczony cały 90-dniowy pobyt.
Dlatego osoby pracujące rotacyjnie albo bardzo często wyjeżdżające powinny ten punkt sprawdzić szczególnie dokładnie.
Sposób liczenia znajdziesz tutaj:
UDI: jak obliczyć okres pobytu do obywatelstwa
Czy trzeba mieć varig oppholdsrett?
UDI wymaga, aby obywatel UE lub EOG miał varig oppholdsrett albo spełniał odpowiednie warunki prawa pobytu w ostatnich trzech latach.
Jeżeli nie masz varig oppholdsrett, ostatnie trzy lata muszą być ciągłe. W tym okresie nie możesz przekraczać dopuszczonych pobytów za granicą.
Co ważne, możesz posiadać varig oppholdsrett nawet wtedy, kiedy nigdy nie wystąpiłeś o dokument potwierdzający to prawo.
UDI może oceniać, czy faktycznie spełniałeś wymagania.
Jaki poziom języka trzeba mieć?
Stare informacje o „300 godzinach norweskiego” nie opisują już obecnej głównej zasady dla dorosłego wnioskującego.
Jeżeli masz od 18 do 67 lat, co do zasady musisz zdać ustny egzamin z norweskiego na poziomie minimum B1.
Chodzi o część ustną.
Nie musisz mieć B1 ze wszystkich części egzaminu tylko dlatego, że składasz wniosek o obywatelstwo.
UDI wymaga przede wszystkim zaliczonej prøve i norsk muntlig na poziomie B1 albo wyższym.
Są wyjątki od tej zasady, dlatego osoba mająca szczególną sytuację zdrowotną, określone wcześniejsze wykształcenie albo spełniająca inne warunki powinna sprawdzić możliwość zwolnienia.
Nie warto jednak zakładać samemu:
Na pewno mnie zwolnią.
Najpierw sprawdź wymagane dokumenty.
UDI: wymagania dotyczące egzaminów przy obywatelstwie
Trzeba też zdać statsborgerprøven
Język to nie wszystko.
Osoby w wieku od 18 do 67 lat muszą co do zasady zdać również statsborgerprøven albo odpowiedni egzamin z wiedzy o społeczeństwie w języku norweskim.
I tutaj praktyczny tip.
Nie czekaj z egzaminami do ostatniego miesiąca przed wnioskiem.
Jeżeli wiesz, że do wymaganego okresu pobytu brakuje Ci jeszcze rok, możesz wykorzystać ten czas właśnie na norskprøve i statsborgerprøven.
Kiedy będziesz gotowy do złożenia wniosku, ten etap będziesz miał już za sobą.
Czy trzeba być niekaranym?
Przeszłość karna ma znaczenie, ale nie działa to tak, że najmniejszy mandat zamyka drogę do obywatelstwa na zawsze.
Jeżeli masz ukończone 15 lat, przy składaniu dokumentów potrzebujesz politiattest.
I tutaj bardzo ważny szczegół.
Zaświadczenie nie może mieć więcej niż trzy miesiące w dniu spotkania z policją. UDI wręcz zaleca, żeby nie zamawiać go za wcześnie.
Najpierw ustal termin wizyty.
Potem zamów zaświadczenie.
Jeżeli dostałeś wyrok, określoną karę, grzywnę albo jesteś objęty postępowaniem, może pojawić się karenstid, czyli okres, który trzeba odczekać.
Nie oznacza to automatycznie, że już nigdy nie dostaniesz obywatelstwa.
Leczenie psychiatryczne nie przekreśla obywatelstwa
To trzeba wyjaśnić bardzo jasno, ponieważ w starych polskich materiałach można znaleźć błędne informacje.
Depresja nie odbiera prawa do obywatelstwa.
Korzystanie z psychologa nie odbiera prawa do obywatelstwa.
Leczenie psychiatryczne samo w sobie nie odbiera prawa do obywatelstwa.
Przy obywatelstwie znaczenie może mieć historia karna i określone sankcje wynikające z prawa karnego.
To zupełnie inna kwestia niż zwykłe leczenie człowieka, który potrzebuje pomocy medycznej.
Nie ma zasady:
Leczysz się psychiatrycznie, więc nie możesz zostać Norwegiem.
Jak złożyć wniosek krok po kroku?
Tu warto zrobić wszystko w dobrej kolejności.
Nie dlatego, że procedura jest szczególnie straszna.
Po prostu szkoda czasu i pieniędzy na wniosek złożony za wcześnie.
Krok 1. Sprawdź właściwą ścieżkę na UDI
Nie korzystaj z checklisty kolegi.
Nie korzystaj z artykułu sprzed pięciu lat.
Wejdź na stronę UDI dotyczącą obywatelstwa i wybierz swoją sytuację.
UDI rozróżnia między innymi:
obywateli UE i EOG
osoby posiadające inne rodzaje pobytu
małżonków
dzieci
osoby, które wcześniej miały norweskie obywatelstwo.
UDI: rozpocznij sprawdzanie warunków obywatelstwa
Krok 2. Policz faktyczny okres pobytu
Nie patrz tylko na datę meldunku.
Sprawdź:
od kiedy pracowałeś
czy przez cały okres miałeś oppholdsrett
czy były przerwy
ile czasu spędzałeś za granicą
czy masz dokumenty potwierdzające wcześniejsze lata.
Jeżeli z pierwszych lat nie masz idealnej dokumentacji, przygotuj umowy o pracę, lønnsslipp, skatteoppgjør i inne dokumenty potwierdzające pobyt i aktywność w Norwegii.
Krok 3. Sprawdź, czy obejmuje Cię zasada 6 lat
Jeżeli masz wystarczający dochód, nie zakładaj automatycznie, że obowiązuje Cię 8 lat.
Sprawdź ostatnie skatteoppgjør i zasady UDI dotyczące tilstrekkelig inntekt.
Dla niektórych osób to może oznaczać dwa lata różnicy.
Krok 4. Zdaj wymagane egzaminy
Jeżeli obejmuje Cię zwykły wymóg:
zrób norskprøve muntlig B1
oraz statsborgerprøven albo odpowiedni egzamin z samfunnskunnskap.
Nie odkładaj tego na koniec.
Krok 5. Dopiero wtedy rejestruj wniosek
Wniosek składasz przez system UDI.
Po wybraniu swojej sytuacji system pokaże Ci wymagania i dokumenty dotyczące właśnie Twojej sprawy.
Nie przygotowuj dziesięciu dokumentów dlatego, że ktoś na Facebooku napisał, że kiedyś ich potrzebował.
Korzystaj z checklisty UDI dla Twojego wniosku.
Krok 6. Umów spotkanie z policją
Po elektronicznej rejestracji sprawy trzeba w większości przypadków umówić się na osobiste złożenie dokumentów.
UDI informuje obecnie, że w związku ze zmianami systemów informatycznych w administracji imigracyjnej część osób może czekać dłużej na wolny termin u policji.
Dlatego po rejestracji nie odkładaj rezerwacji spotkania.
Krok 7. Zamów politiattest dopiero, gdy znasz termin
Jeżeli masz co najmniej 15 lat, potrzebujesz politiattest.
Pamiętaj o trzech miesiącach ważności przy spotkaniu.
To prosty szczegół, ale można przez niego niepotrzebnie zamawiać dokument drugi raz.
Krok 8. Przygotuj ważny dokument tożsamości
UDI zasadniczo wymaga ustalenia tożsamości. Najczęściej odbywa się to na podstawie ważnego paszportu.
Jeżeli Twoja sytuacja jest nietypowa, lista dokumentów może wyglądać inaczej.
Dlatego ponownie: korzystaj z checklisty wygenerowanej dla Twojej sprawy.
Krok 9. Dostarcz dokumenty policji
Na umówionym spotkaniu przedstawiasz wymagane dokumenty.
Policja przyjmuje je i sprawa przechodzi dalej do rozpatrywania.
Od tego momentu najważniejsze jest, żeby reagować, jeżeli UDI poprosi o dodatkowe informacje.
Nie składaj wniosku kilka miesięcy za wcześnie
To jeden z najważniejszych praktycznych błędów.
Ktoś mówi:
Brakuje mi czterech miesięcy, ale UDI przecież i tak będzie rozpatrywać sprawę rok.
Nie licz na to.
UDI wyraźnie ostrzega, żeby nie składać wniosku przed spełnieniem warunków. Jeżeli urząd rozpatrzy sprawę wcześniej, niż zakładałeś, możesz dostać odmowę.
Najpierw spełnij wymagania.
Potem wysyłaj wniosek.
Co z dziećmi?
Tu także nie można użyć jednej zasady dla wszystkich.
Jeżeli dziecko rodzi się w sytuacji, w której jeden z rodziców jest już obywatelem Norwegii, mogą obowiązywać zasady automatycznego nabycia obywatelstwa.
Jeżeli natomiast dziecko urodziło się wcześniej, kiedy żaden z rodziców nie był Norwegiem, sprawa może wymagać osobnego wniosku albo dołączenia dziecka do procedury rodzica.
W przypadku dziecka powyżej 12 roku życia wymagana jest jego zgoda na ubieganie się o norweskie obywatelstwo.
Dlatego przy rodzinie nie zakładaj:
Ja dostaję obywatelstwo, więc dzieci automatycznie też.
Sprawdź każde dziecko osobno w systemie UDI.
Czy trzeba rezygnować z polskiego paszportu?
Nie.
Po uzyskaniu obywatelstwa norweskiego możesz posiadać polski i norweski paszport.
Jeżeli z jakiegoś powodu ktoś chciałby zrzec się obywatelstwa polskiego, jest to osobna polska procedura.
Nie dzieje się to automatycznie po przyznaniu obywatelstwa Norwegii.
Jakiego paszportu używać, kiedy masz dwa obywatelstwa?
Najprościej patrzeć na to tak.
W Norwegii jesteś Norwegiem.
W Polsce jesteś Polakiem.
Posiadanie dwóch obywatelstw nie oznacza, że w Polsce możesz wybrać sobie, któremu prawu w danej chwili podlegasz.
Dlatego warto mieć ważny polski dokument także po uzyskaniu obywatelstwa norweskiego.
Czy można stracić norweskie obywatelstwo po przeprowadzce?
Samo przeprowadzenie się z Norwegii do Polski nie oznacza automatycznie utraty obywatelstwa.
Tak samo uzyskanie kolejnego obywatelstwa po 1 stycznia 2020 roku nie powoduje samo z siebie utraty norweskiego.
Istnieją szczególne przepisy dotyczące utraty lub odebrania obywatelstwa w wyjątkowych przypadkach, ale nie należy mieszać ich ze zwykłą sytuacją osoby, która legalnie otrzymała obywatelstwo i później zmieniła kraj zamieszkania.
Masz już varig oppholdsrett. Czy obywatelstwo nadal ma sens?
To bardzo dobre pytanie.
Varig oppholdsrett daje obywatelowi EOG bardzo silną i stabilną sytuację.
Możesz żyć i pracować w Norwegii bez ograniczenia czasowego.
Jeżeli więc pytasz:
Czy muszę mieć obywatelstwo, żeby dalej normalnie żyć w Norwegii?
Nie.
Możesz funkcjonować tutaj bez niego.
Ale jeśli pytasz:
Czy chcę być pełnoprawnym obywatelem kraju, w którym prawdopodobnie spędzę resztę życia?
To już zupełnie inne pytanie.
Obywatelstwo ma szczególny sens, jeżeli:
Norwegia jest Twoim stałym domem
chcesz głosować w wyborach parlamentarnych
chcesz mieć norweski paszport
Twoje dzieci i rodzina są związane z Norwegią
planujesz tutaj swoją przyszłość i emeryturę
chcesz mieć pełną więź prawną z państwem.
Jeżeli natomiast nie czujesz takiej potrzeby, nikt nie zmusza Cię do składania wniosku.
Obywatelstwo jest możliwością, nie obowiązkiem.
Trzy przykłady, żeby było prościej
Piotr mieszka w Norwegii od dziewięciu lat
Piotr od dziewięciu lat legalnie pracuje w Norwegii.
Nie miał długich okresów poza krajem.
Ma udokumentowane oppholdsrett.
Zdał norskprøve muntlig B1.
Zdał statsborgerprøven.
Nie ma problemów, które powodowałyby karenstid.
W jego przypadku podstawowy wymóg 8 lat w ciągu 11 lat jest spełniony.
Teraz sprawdza pozostałe warunki i może przygotowywać wniosek.
Anna mieszka tutaj sześć lat
Anna jest przekonana, że musi czekać jeszcze dwa lata.
Ale ma stabilny i wystarczająco wysoki dochód.
Zanim zrezygnuje z pomysłu składania wniosku, sprawdza zasadę tilstrekkelig inntekt.
Może się okazać, że kwalifikuje się według wymogu 6 lat w ciągu 10.
Marek mówi, że jest w Norwegii osiem lat
To prawda.
Ale przez kilka lat spędzał po trzy lub cztery miesiące rocznie w Polsce.
W jego przypadku sama data pierwszego przyjazdu nie wystarcza.
Marek powinien dokładnie policzyć okresy pobytu i wyjazdy według zasad UDI, zanim zapłaci za wniosek.
Checklista przed złożeniem wniosku
Zanim klikniesz „wyślij”, sprawdź spokojnie:
Czy mam wymagany okres pobytu?
Czy przez wymagany czas miałem oppholdsrett?
Czy długie wyjazdy z Norwegii nie zmieniły mojego okresu?
Czy mogę korzystać z zasady 6 lat ze względu na dochód?
Czy mam varig oppholdsrett albo spełniam warunki dotyczące ostatnich trzech lat?
Czy zdałem norskprøve muntlig B1?
Czy zdałem statsborgerprøven albo właściwy egzamin z samfunnskunnskap?
Czy mój paszport jest ważny?
Czy wiem, kiedy zamówić politiattest?
Czy mam historię karną, która może powodować karenstid?
Czy moje dzieci również będą składać wnioski?
Jeżeli na jedno z tych pytań odpowiadasz:
Nie wiem.
To właśnie ten punkt sprawdź przed złożeniem wniosku.
Najważniejsza rada na koniec
Nie korzystaj z procedury znajomego, który dostał obywatelstwo siedem lat temu.
Nie opieraj się na artykule napisanym przed 2020 rokiem.
Nie zakładaj, że osiem lat od pierwszego meldunku automatycznie oznacza osiem lat zaliczonego pobytu.
I nie zakładaj, że skoro ktoś inny dostał obywatelstwo na określonych warunkach, Twoja sprawa wygląda identycznie.
Norweskie obywatelstwo zależy od całego zestawu warunków.
Okresu pobytu.
Prawa pobytu.
Wyjazdów.
Języka.
Egzaminu.
Dokumentów.
Historii karnej.
Czasem dochodu.
Czasem sytuacji rodzinnej.
Dlatego najlepsza kolejność jest prosta.
Najpierw sprawdź swoją grupę na UDI.
Potem policz okres pobytu.
Sprawdź egzaminy.
Przygotuj dokumenty.
Dopiero na końcu składaj wniosek.
Wtedy zamiast zastanawiać się przez następne miesiące, czy czegoś zabrakło, będziesz wiedział, że zrobiłeś wszystko po kolei.
